تیمی از جنس طلا

بعد از عقب افتادنهای مداوم بازی فینال جام حذفی فصل گذشته،به نفع پرسپولیس تهران، بالاخره این بازی به صورت رفت و برگشتی برگزار و طی آن سپاهان به حق خود یعنی قهرمانی رسید. هر چند بعد از قهرمانی بعضی ها خواستند با مسئله عماد رضا و مسائل دیگر، این قهرمانی را کمرنگ کنند ولی باشگاه سپاهان با نجابت خود این موضوعات دروغین را خاتمه داد.

به هر حال چهارشنبه همین هفته،۱۶/۱۲/۸۵، سپاهان در اولین بازی خود به مصاف الاتحاد سوریه خواهد رفت. بدلیل نامساعد بودن قسمتی از چمن ورزشگاه نقش جهان، این مسابقه و تمامی مسابقه های  سپاهان در جام باشگاهها، در ورزشگاه فولادشهر-ورزشگاه اختصاصی ذوب آهن- برگزار میشود.

خبر خوشحال کننده اینست که به احتمال زیاد محرم نویدکیا و حمید شفیعی در این بازی بطور فیکس بازی میکنند.

در این بازی محرم نویدکیا بازوبند کاپیتانی را بر بازو خواهد داشت و از الان بازار مصاحبه ها با او داغ است.

وقتی که از تیمهائی چون برق شیراز همیشه ته جدولی و ذوب آهن بحران زده ببازیم چه انتظاری باید داشته باشیم که در جام باشگاهها موفق باشیم؟

آقای ساکت، به نظر خودتان آیا این تیم میتواند از پس کوران مسابقات آسیائی و لیگ و هفته ای دو بازی برآید؟ (امیدواریم که بتواند) و اگر میتواند پس چرا بازیهای لیگ سرسری و دست کم گرفته میشود؟

سپاهان تیمی است که فقط باید اراده کند و بخواهد. آنگاه بزرگترین تیمهای آسیا هم در مقابل ما به زانو در می آیند، و اگر حریف را کوچک بداند و مهم نشمارد، نمی تواند حتی نتیجه تساوی بدست آورد.

تیمی در این سطح، با این همه بازیکن خوب و امکانات چرا باید اینچنین نتیجه بگیرد.

همه مردم دلشان میخواهد سپاهان همیشه و همه جا برنده باشد.

واقعا آدم افسوس این لحظات رو میخوره

ای کاش همه چیز درست بشه.....